มีบางครั้งมั้ย ที่คุณตั้งชื่อคุณให้มีความหมายสื่อถึงใครบางคน   มีมั้ย ที่คุณเขียนบทความสื่อถึงใครซักคน   มีมั้ยที่คุณ ตั้งชื่อ m เพื่ออยากบอกอะไรใครซักอย่าง  มีมั้ย ที่คุณ เล่าเรื่อง เพื่ออยากให้ใครบางคนนึกถึงคุณ

 

มีมั้ยที่คุณอยากพูดถึงใครบางคนแต่ต้องเก็บไว้   มีมั้ยที่คุณแอบมองใครซักคนจากมุมไกลๆ   มีมั้ยที่คุณพูดเสียงดังๆเพื่ออยากใครซักคนสนใจ

 

แต่ทุกอย่างที่ทำ  มันกลับไม่ได้ทำให้ใครซักคน คนคนนั้นหันมาสนใจเลย  แต่ถึงบางครั้งคุณจะรู้อย่างนั้น   ก็ยังจะทำต่อไป  

 

คนหลายๆคนคงมองว่าแปลก  ว่าจะทำไปทำไม   คำตอบไม่มีใครมองเห็น  นอกจากตัวของเราเอง   มันคือความสุขที่มีคุณค่า ไม่มีใครมองเห็น  ไม่มีมีคนสนใจ และไม่มีคนสนใจ

 

นอกจากจะได้ลองเข้ามาสัมผัสความรู้สึกนั้นเอง   บางครั้ง รอยยิ้มอาจจะมาพร้อมน้ำตา  แต่ผลลัพท์สุดท้ายก็คือความสุข

 

"ความสุขไม่ได้เกิดจากการถูกสนใจเสมอไป แต่ความสุขอาจจะมาจากการถูกไม่สนใจก็ได้"

 

มีหลายคนถามว่าความสุขหาได้จากไหน

 

บางคนว่าสุขหาได้จากการมี

 

มีเงิน มีบ้าน มีรถ มีแฟน มีเพื่อน มี....

 

แต่บางครั้งความสุขก็หาได้จากการไม่มี

 

ไม่มีหนี้  ไม่มีเพื่อนเลว   ไม่มีแฟนแย่  ไม่มีความกังวล   ไม่มี.....

 

และความสุขของคนบางคนก็อาจจะมาจากการทำอะไรแปลกๆ ที่บางคนอาจจะมองว่ามันไร้สาระ แต่ความสุข คือสิ่งที่เกิดจากความรู้ของคนแต่ละคน  อยู่ที่ว่าคุณจะเห็นอะไรเป็นความสุขของคุณ

 

ไม่ว่าคุณจะเลือกมีความสุขแบบไหนนั่นก็ไม่ใช่ความผิด ไม่ว่าความสุขของคุณจะเป็นรูปแบบไหน  ไม่ว่าความสุขของคุณจะขึ้นอยู่กับใคร  ไม่ว่าความสุขของคุณจะทำเพื่อใคร

 

"ความสุขอยู่ที่คุณเลือก"

 

คนมีความทุกข์มักคิดว่าโชคชะตาไม่เข้าข้าง  คนมีความสุขมักคิดว่าโชคชะตาเข้าข้าง   

 

บางครั้ง ความทุกข์ที่คุณเห็นมันอาจจะเป็นโอกาสอันยิ่งใหญ่  คุณอาจจะมองข้ามสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตไปก็ได้  การก้าวพลาด หรือ การหลงทาง อาจจะทำให้คุณพบกับทางใหม่หรือวิธีการใหม่ๆ ที่ดีกว่าเดิมก็ได้

 

และ

 

บางครั้ง ความสุขที่คุณมีมันอาจจะเป็นหนทางสู่หายนะอันยิ่งใหญ่ก็ได้   ความสุขที่คุณเห็นอาจจะทำให้คุณหลงระเริงไปกับความฝัน  เพราะบางครั้งการก้าวถูก ก็ไม่ได้ดีเสมอไป  ถึงบางครั้งมันอาจจะไม่ได้มีอะไรแย่แต่มัน

 

ก็อาจจะไม่ดีเท่ากับการทดลองก้าวพลาดเพื่อประสบการณ์อันยิ่งใหญ่

 

"ความทุกข์ความสุขต่างกันแค่ตัวสะกด"

 

การมองโลกในปัจจุบัน   บางครั้งคนเรามองว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ถูก  มองโลกแต่ในด้านที่ใช้ตาเห็น  หรือ มองโลกแต่ในด้านที่คนส่วนมากมองกัน   คิดว่าความถูกต้องคือสิ่งที่คนส่วนมากปฏิบัติ

 

การตัดสินว่าอะไรถูกต้องหรือผิด อะไรหละคือตัวตัดสิน   หลักศาสนารึ  กฏหมายรึ  คุณธรรมรึ  การกระทำของหมู่มากรึ  สำหรับใครจะคิดว่าไง แต่สำหรับผม ความภูกผิดนั้นตัดสินอยู่ที่ตัวเรา

 

เพราะทุกสิ่งที่ทุกคนปฏิบัติย่อมมีเหตุผลในตัวของตัวเอง และสิ่งนั้นย่อมเป็นสิ่งที่ถูกต้องในความรู้สึกของตน แต่กลับถูกคนอื่นมองว่ามันผิด ทั้งที่บางครั้ง คนที่พูดว่าผิดนั้น หากตกอยู่ในสถานการณ์นั้น

อาจจะต้องเลือกทำเหมือนกัน  เพราะคนเรามองแต่ในมุมของตัวเอง เลยคิดว่าคนนั้นผิด คนนั้นถูก ไม่เคยลองกลับไปมองในมุมของคนคนนั้น  

 

การพูดจาหยาบคาย บางครั้งอาจจะถูกมองดูเป็นสิ่งไม่ดี แต่มันยังแสดงถึงความจริงใจ ได้มาก กว่าการตีหน้าเสแสร้งไปวันๆ  ปากพูดดีแต่ในใจกลับไม่ได้คิดเช่นนั้น   อย่างนั้นหรอคือสิ่งที่คนเรียกกันว่าถูกต้อง

 

แต่บางครั้งมันก็อยู่ที่คนเราจะคิด   อยู่ที่ว่าคุณจะเลือกอะไร ระหว่าง

 

"ความจริงใจ กับ ความไพเราะ"

 

สำหรับผมหรอ  อยุ่ที่คนที่ผมจะพูดด้วยมากกว่า  แต่สิ่งที่ผมไม่เคยลืมคือ  ผมจะพยายามไม่ใช่คำเสแสร้ง ถึงจะทำไม่ได้หมด แต่ก็ไม่ได้เสแสร้งทั้งหมด

 

 

 

The  End